Skip to main content

ต้นไม้ ส้มเกลี้ยง พันธุ์ 'เพชรพูลเพิ่ม' รสชาติหวานคล้ายส้มเช้ง

ต้นส้มเกลี้ยงพันธุ์เพชรพูลเพิ่ม ส้มเกลี้ยงพันธุ์ใหม่ ผลมีรสชาติหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย ความหวานสูงใกล้เคียงส้มเช้ง ดูแลรักษาง่าย ไม่ค่อยมีโรคและแมลง

ดูเพิ่มเติม.. ไปที่ร้านค้า

ส้มเกลี้ยงพันธุ์เพชรพูลเพิ่ม รสชาติหวานใกล้เคียงส้มเช้ง

ส้มเกลี้ยง 'เพชรพูลเพิ่ม'

ส้มเกลี้ยงพันธุ์เพชรพูลเพิ่ม ส้มเกลี้ยงพันธุ์ใหม่ โดยผู้ยื่นคำขอขึ้นทะเบียน คือนายนรินทร์ พูลเพิ่ม อ.สันทราย จ.เชียงใหม่ ได้ยื่นเรื่องขอหนังสือรับรองพันธุ์พืชขึ้นทะเบียน โดยกรมวิชาการเกษตร ได้ดำเนินการตรวจสอบลักษณะประจำพันธุ์เบื้องต้นของพืชที่ยื่นคำขอ เสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้ประกาศลักษณะประจำพันธุ์เบื้องต้นของส้มเกลี้ยงพันธุ์เพชรพูลเพิ่ม ให้ทราบโดยทั่วกัน ประกาศ ณ วันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2562

แหล่งที่มาและประวัติพันธุ์ ส้มเกลี้ยง 'เพชรพูลเพิ่ม'

ส้มเกลี้ยงพันธุ์เพชรพูลเพิ่ม เป็นพันธุ์ที่ได้มาจากการคัดเลือกสายต้น จากต้นเพาะเมล็ดของส้มเกลี้ยงพันธุ์พื้นเมืองสุโขทัย ในปี พ.ศ. 2512 นายเรื่อง พูลเพิ่ม อยู่บ้านเลขที่ 31 หมู่ 6 บ้านป่ามะม่วง ตำบลสามเรือน อำเภอศรีสาโรง จังหวัดสุโขทัย ได้รวบรวมผลส้มเกลี้ยงพันธุ์พื้นเมืองของจังหวัดสุโขทัยมาบริโภค

ส้มเกลี้ยงผลใดที่บริโภคแล้วมีรสชาติดี รสหวานหรือหวานอมเปรี้ยว เล็กน้อย จะนำเมล็ดของส้มเกลี้ยงผลดังกล่าวไปเพาะเมล็ดเป็นต้นกล้า คัดเลือกต้นกล้าที่มีการเจริญเติบโตดีแข็งแรง ปลูกในสวนใกล้บ้าน 10 กว่าต้น

หลังจากปลูกได้ประมาณ 10-12 ปี นายเรื่อง พูลเพิ่ม ได้ประเมินการเจริญเติบโต การออกดอกติดผล ผลผลิตและคุณภาพของผล พบสายต้นที่ดีเด่น มีการออกดอกติดผลสม่าเสมอทุกปี ผลมีคุณภาพดี รสชาติหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย 1 สายต้น สายต้นที่ออกดอกติดผลไม่สม่ำเสมอทุกปีและมีรสชาติค่อนข้างเปรี้ยวจะถูกโค่นทิ้ง เปลี่ยนเป็นส้มโอและมะปรางแทน

ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 นายนรินทร์ พูลเพิ่ม สังเกตส้มเกลี้ยงสายต้นดีเด่น เริ่มทรุดโทรมลงมากมีกิ่งแห้งที่ปลายกิ่ง ผลผลิตลดลง จึงได้ขยายพันธุ์ส้มเกลี้ยงสายต้นดังกล่าวให้มีมากขึ้น โดยวิธีการต่อยอด ปลูกที่อำเภอศรีสาโรง จังหวัดสุโขทัย อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร และปีพ.ศ. 2555 ได้ขยายพันธุ์ไปปลูกที่อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ อายุ3 ปี ให้ผลผลิต ผลมีรสชาติหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย ใกล้เคียงส้มเช้ง

อีกทั้งไม่ต้องดูแลรักษา พ่นสารเคมี ป้องกันกำจัดโรค แมลง มากเท่าส้มเขียวหวาน เมื่อพบสายต้นส้มเกลี้ยงพันธุ์ดี ที่มีรสชาติดีกว่าส้มเกลี้ยงจากแหล่งปลูกต่าง ๆ ที่เคยบริโภคมาแล้ว รสชาติหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย มีความหวานสูงใกล้เคียงส้มเช้ง มีปริมาณของแข็งที่ละลายน้ำได้ 10 – 12 องศา Brix

จึงมีการขยายพันธุ์โดยวิธีการต่อยอดบนต้นตอ ให้เกษตรกรได้ปลูกบริโภค และปลูกเป็นการค้ามากขึ้น เพื่อเป็นเกียรติแก่นายเรื่อง พูลเพิ่ม ผู้ปลูกและคัดเลือกส้มเกลี้ยงสายต้นดังกล่าว จึงตั้งชื่อส้มเกลี้ยงสายต้นนี้ว่า พันธุ์ "เพชรพูลเพิ่ม"

ลักษณะประจำพันธุ์ทางพฤกษศาสตร์

ส้มเกลี้ยงพันธุ์เพชรพูลเพิ่ม ชื่อวิทยาศาสตร์ Citrus sinensis (L.) Osbeck วงศ์ Rutaceae ไม้ต้นขนาดเล็ก ไม้ผล

ราก : ต้นที่ได้จากการขยายพันธุ์ โดยวิธีการเพาะเมล็ด มีรากแก้วและรากแขนง ต้นที่ต่อยอดบนต้นตอและทาบกิ่ง มีรากพิเศษ (adventitious root)

ลำต้น : ลำต้นสูง ประมาณ 3 – 5 เมตร ทรงต้นโปร่ง ลำต้นใหญ่ปานกลาง กิ่งแผ่กระจายเป็นพุ่มกิ่งอ่อนสีเขียวอ่อน กิ่งแก่สีน้าตาล

ใบ : ใบประกอบแบบนิ้วมือแบบมีใบย่อยเดียว ใบย่อย รูปรีถึงรูปไข่กลับ ใบอ่อนสีเขียวอ่อน ใบแก่สีเขียว ขอบใบเรียบ ใต้แผ่นใบเรียบ ก้านใบแผ่เป็นแผ่น (wing)

ดอก/ช่อดอก : ดอกออกที่ปลายกิ่งบริเวณซอกใบ มีทั้งดอกเดี่ยวและรวมเป็นช่อดอก 2 – 10 ดอก ดอกสมบูรณ์เพศ กลีบดอกสีขาว จำนวน 4-5 กลีบ เกสรเพศผู้สีเหลือง ดอกมีกลิ่นหอม

ผล/เมล็ด : ผลทรงกลม (spheroid) ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่จัดสีเขียวอมเหลือง สีเปลือกด้านในสีขาวเนื้อสีเหลืองอ่อน รสหวานอมเปรี้ยว เมล็ดมีลักษณะกลมค่อนข้างแบน สีขาวอมเหลือง

ที่มา : ประกาศกรมวิชาการเกษตร